Een midzomernachtsdroom van William Shakespeare wordt opgevoerd als een lyrische komedie: vrolijk, teder en betoverend. In een maanverlichte nacht botsen drie werelden: feeën en elfen, een aristocratisch hof en een groep toegewijde ambachtslieden. Gevoelens, ambities en toverspreuken wervelen in een speelse chaos, waaruit een vreemd 'liefdesdrankje' ontstaat: het tragikomische verhaal van Pyramus en Thisbe.

Zoals een auteur ooit schreef, ontstaat poëzie uit de meest reële, niet glamoureuze dingen, en deze voorstelling volgt die fragiele, onverklaarbare draad van creativiteit. Ideale liefde, innerlijk gevoeld en eindeloos nagestreefd, lijkt alleen mogelijk in een droom of in de kunst. Deze roep wordt een kompas, dat het hart op de juiste koers houdt, zelfs wanneer de bestemming buiten bereik blijft.